Van Katikati naar Waihou 16 jan – 19 jan
Van de camping in Katikati vertrokken, verder langs de Bay of Plenty naar de Oostkust toe. Eerst naar Tauranga toe en Mount Maunganui, hier in de volksmond de Mount genoemd.
Het is een uitgedoofde vulkaan en schijnt erg mooi te zijn. Maar langs de kust was het weer heel erg druk, dus we hebben hem van een afstand bekeken en zijn daarna snel verder getrokken. Voor de drukte waren we hier immers niet gekomen. Via Te Puke(waar 90% van al het kiwifruit groeit) en Whakatane. In Whakatane kun je met de helicopter naar Moutohora Island (ook wel the White Island genoemd). Het is de enig werkende vulkaan van Nieuw Zeeland en is nog uitgebarsten in 2000. Toen door Opotiki gereden. Aan deze kant van Nieuw Zeeland wonen heel veel Maori,
want zoals de legende gaat zijn er 3 stammen vanuit Hawaiki daar aan land gekomen en zijn daar gaan wonen. 
Veel stranden zijn dan ook heilige grond en er staan borden dat je toestemming van de erfhebbenden moet hebben om op het strand te gaan. De kust is hier echt prachtig. Iedere keer is er weer een nieuwe baai die opdoemt als je weer over de volgende berg bent. We wilden graag wild kamperen en kwamen uit in Hawai, een plaats met ongeveer 10 huizen maar we gingen aan het begin van de baai staan. Een beetje van de weg, bijna op het strand (en nee, er stond geen bord dat je er niet mocht kamperen). Hele hoge golven daar, toch geprobeerd om te zwemmen en bijna verrast...
Het is een uitgedoofde vulkaan en schijnt erg mooi te zijn. Maar langs de kust was het weer heel erg druk, dus we hebben hem van een afstand bekeken en zijn daarna snel verder getrokken. Voor de drukte waren we hier immers niet gekomen. Via Te Puke(waar 90% van al het kiwifruit groeit) en Whakatane. In Whakatane kun je met de helicopter naar Moutohora Island (ook wel the White Island genoemd). Het is de enig werkende vulkaan van Nieuw Zeeland en is nog uitgebarsten in 2000. Toen door Opotiki gereden. Aan deze kant van Nieuw Zeeland wonen heel veel Maori,
want zoals de legende gaat zijn er 3 stammen vanuit Hawaiki daar aan land gekomen en zijn daar gaan wonen. 
Veel stranden zijn dan ook heilige grond en er staan borden dat je toestemming van de erfhebbenden moet hebben om op het strand te gaan. De kust is hier echt prachtig. Iedere keer is er weer een nieuwe baai die opdoemt als je weer over de volgende berg bent. We wilden graag wild kamperen en kwamen uit in Hawai, een plaats met ongeveer 10 huizen maar we gingen aan het begin van de baai staan. Een beetje van de weg, bijna op het strand (en nee, er stond geen bord dat je er niet mocht kamperen). Hele hoge golven daar, toch geprobeerd om te zwemmen en bijna verrast...
We hebben na het eten een behoorlijk eind langs het strand gewandeld en mooie stukken hout en stenen gezocht. Er lag geen zand maar alleen maar prachtige rondgeslepen zwarte stenen (en steentjes) en heel veel aangespoeld hout, zelfs hele boomstammen. 
We hadden helaas een wat onrustige nacht, om 4 uur ’s ochtends kwam een grote log-truck op de parkeerplek staan. Hij had een of ander probleem en bleef tot rond kwart voor 5 staan ronken...
De volgende ochtend (de 17e ) wilden we vertrekken maar .... de camper wilde niet meer starten. Aanduwen gaat niet echt met een bakbeest van 3200 kilo (vanuit het gras), dus om assistentie gebeld bij de camperverhuur. Net toen Nanneke had verteld wat er met de camper aan de hand was werd de verbinding verbroken, geen bereik meer. Bij Backpackers wisten ze nog niet precies waar we ons bevonden en dat was dus een probleem.
Net naast onze camper hadden 2 mannen en een vrouw hun auto geparkeerd en waren aan het vissen met een speciaal apparaat, een soort torpedo die zowat een kilometer de zee op vaart en een lijn meetrekt met 25 haken met aas eraan. Vervolgens de lijn weer binnenhalen na een uur ofzo en maar hopen dat er wat aanzit.
Aan de vrouw gevraagd of ze een mobiele telefoon bij zich hadden maar dat hadden ze niet. Toen bood de man aan om even met mij naar de camping te rijden ongeveer 1500 meter verderop, zodat ik kon bellen naar het verhuurbedrijf. De man vertelde dat zijn beroep koeienmelker was. Het leek wel of de koeien door zijn auto waren gewandeld. Ik(Nanneke) heb nog nooit zo’n vieze auto gezien. En stinken, maar goed, hij was wel zo vriendelijk om ons te helpen. Ik gebeld op de camping en afgesproken dat ik zou wachten op de AA(wegenwacht) om mij bij de camping op te halen en naar de camper te rijden. Binnen een half uur was hij er al, heel snel. Bleek de startmotor stuk te zijn en die kon niet ter plekke gerepareerd. Hij ons aangesleept en wij terug naar Opotiki. 
Daar meer dan 4 uur rondgelopen en een beetje winkels gekeken, Tot aan de 2e hands winkel van de kerk toe. 
Wel een verloren dag dus, Gauw nog een stuk gereden en toen in Waihau Bay op een camping. De camping was leuk alleen we zouden er 2 dagen gaan staan, maar het was zo vuil bij wc en douche en keuken dat het maar 1 nacht is geworden.
Wel hadden we van een vrouw die met haar gezin op de camping stond vis gekregen, schoongemaakt en wel. Ton had foto’s van de kinderen gemaakt terwijl ze aan het surfen waren 
en op een cd’tje gezet. De zoon van 10 jaar kon ons haarfijn vertellen hoe de vis klaargemaakt kon worden.
Bakken of gewoon even in de paneermeel en dan bakken.
Daar meer dan 4 uur rondgelopen en een beetje winkels gekeken, Tot aan de 2e hands winkel van de kerk toe. 
Wel een verloren dag dus, Gauw nog een stuk gereden en toen in Waihau Bay op een camping. De camping was leuk alleen we zouden er 2 dagen gaan staan, maar het was zo vuil bij wc en douche en keuken dat het maar 1 nacht is geworden.
Wel hadden we van een vrouw die met haar gezin op de camping stond vis gekregen, schoongemaakt en wel. Ton had foto’s van de kinderen gemaakt terwijl ze aan het surfen waren 
en op een cd’tje gezet. De zoon van 10 jaar kon ons haarfijn vertellen hoe de vis klaargemaakt kon worden.
Bakken of gewoon even in de paneermeel en dan bakken. Dinsdag weer verder gereden langs de kust. Nu naar het zuiden want het oosten was op. Langs Gisborne gereden, de stad waar de zon als eerste ter wereld opkomt. Gisborne ligt blijkbaar het dichtst bij de datumgrens. Onderwijl ik dit zit te typen is Ton de 27e mug aan het doodmeppen, is eigenlijk geen beginnen aan want de camper heeft geen horren.. 
Tons zijn benen lijken op mazelen en Nanneke is een beetje allergisch voor de beten en heeft grote rode vlekken (´t lijken wel open zweren).
Tons zijn benen lijken op mazelen en Nanneke is een beetje allergisch voor de beten en heeft grote rode vlekken (´t lijken wel open zweren).
Van iedereen komt er advies wat eraan te doen maar helaas tot nu toe nog niet de goede remedie gevonden. Morgen rijden we even langs de apotheek, wellicht hebben die de gouden tip. En als het mogelijk is even langs de gamma voor wat horrengaas en plakband!Omdat Gisborne geen echt leuke camping had zijn we doorgereden naar Morere Hot Springs. Met inderdaad, hete baden. 
Voor 2 dagen besproken want er moest weer gewassen worden en dit is tot nu toe de warmste plek waar we zijn geweest, zelfs ´s avonds tegen de 26 a 28 C. We hebben echt ontzettend geluk met het goede weer en zijn al erg aan het bijkleuren.
De zon is hier het sterkst ter wereld, naar het schijnt vanwege het gat in de ozonlaag boven Nieuw Zeeland en Australie.
Voor 2 dagen besproken want er moest weer gewassen worden en dit is tot nu toe de warmste plek waar we zijn geweest, zelfs ´s avonds tegen de 26 a 28 C. We hebben echt ontzettend geluk met het goede weer en zijn al erg aan het bijkleuren.
De zon is hier het sterkst ter wereld, naar het schijnt vanwege het gat in de ozonlaag boven Nieuw Zeeland en Australie. De camping van Morere is best wel klein, maar erg leuk en vooral erg schoon. Dat ontbreekt er hier wel eens aan op campings. Er zijn op dit moent maar 4 kampeerders en een paar huisjes in gebruik. Lekker rustig dus. Gisteravond en vanochtend weer kunnen Skypen met Marielle, Ma Aarts, Roy en Sjaak & Marcel, de techniek staat voor niets. Vorige keer belden we 1 keer per week in een telefooncel naar het thuisfront.....
Het is hier een hele mooie omgeving met, erg opvallend, heel veel palmbomen in het bos, meer nog dan de boomvarens. 
Vandaag (woensdag de 19e) zijn we naar de hot pools geweest. Het water is in het gewone zwembad wel redelijk koud met zo´n 25 graden, maar er is een groot zwavelbad met water van ongeveer 35 graden. 
Daarnaast zijn er in het bos nog een paar baden waarvan het water varieert van 38, 40 en 44 graden. Erg heet, en dan zijn we nog niet eens in het heetste bad geweest. Ondanks dat het buiten al boven de 30 graden was, was het lekker afkoelen toen we er uitkwamen! Daarna een bushwalk gemaakt van een uur. Erg zwaar klimmen in het bos, 
eerst een heel stuk de berg op (we schatten toch zeker wel een meter of 200). Dus best een heel pittige wandeling, met als eindpunt een oude cemetry. 
Daar hebben we de trail gelaten voor wat hij was en zijn we, via een gewone (begraafplaats)weg, weer steil naar beneden en terug naar de camping gelopen.
Vandaag (woensdag de 19e) zijn we naar de hot pools geweest. Het water is in het gewone zwembad wel redelijk koud met zo´n 25 graden, maar er is een groot zwavelbad met water van ongeveer 35 graden. 
Daarnaast zijn er in het bos nog een paar baden waarvan het water varieert van 38, 40 en 44 graden. Erg heet, en dan zijn we nog niet eens in het heetste bad geweest. Ondanks dat het buiten al boven de 30 graden was, was het lekker afkoelen toen we er uitkwamen! Daarna een bushwalk gemaakt van een uur. Erg zwaar klimmen in het bos, 
eerst een heel stuk de berg op (we schatten toch zeker wel een meter of 200). Dus best een heel pittige wandeling, met als eindpunt een oude cemetry. 
Daar hebben we de trail gelaten voor wat hij was en zijn we, via een gewone (begraafplaats)weg, weer steil naar beneden en terug naar de camping gelopen.Morgen richting gaan we naar Napier en dan verder naar het zuiden, richting Wellington.
Tot de volgende keer maar weer!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten